I wtedy przychodzi ten nietypowy projekt…

Dzięki Topsolid możemy tworzyć niesamowite złożenia. Składać drafty całych złożeń, pod złożeń. Generować listę elementów , akcesoriów  a także wiele więcej. Lecz takie statyczne bryły albo całości nie pokazują nam wszystkich swoich możliwych funkcjonalności, czy ruchomych elementów : ich ograniczeń, osi obrotu, ewentualnych kolizji ( jeśli złożenie takowe posiada). Nie mam tu na myśli zastosowania modułu kinematyki ( link ) ,ale prostej funkcjonalności dla inżyniera znanych jako dynamicznych więzów ( constrain ).
Używając przykładu: chcemy pokazać jak daleko wysunie się szuflada, ile zajmują miejsca składane drzwi i jaki zasięg mają po rozłożeniu skrzydła itd. Dynamiczne , śledzenie w modelu zmian to nie wszystko. Chcemy również pokazać klientowi „stany” naszego złożenia, np. otwartą i zamkniętą garderobę. Czyli przekazać do draft-a możliwe funkcjonalności i ograniczenia. Zazwyczaj jako inż. nie mamy na to czasu albo przypadki są zbyt trywialne…
I wtedy przychodzi ten nietypowy projekt – składana szafa.

Gdy już wiemy jak szafa ma działać oraz przeszliśmy całą ścieżkę zdrowia z akcesoriami, samo złożenie nie przedstawia żadnych trudności.

Ale uwaga nie chcemy sztywnego złożenia!

Aby zrobić to na czym nam zależy mamy tutaj dwie ścieżki do wyboru:
– tzw. składanie na parametrach ( ~drivers assembly control)
– system więzów ( constrain system )

Pierwsza metoda  ( drivers assembly control)polega na składaniu ruchomych komponentów , np. zawiasów wiązaniami z ukrytym parametrem.

Warto pamiętać,że sterownikami nie sterujemy kształtem czy ilością przegród ale wiązaniami.

Przerobienie ich na sterowniki w złożeniu i wciągnięcie ich do grupy to już formalność.

Takie rozwiązanie pozwala finalnie stworzyć w bibliotece normaliów złożenie z katalogiem. W katalogu po prostu ustawiamy stany parametrów. Jak przy nóżce cokołowej czy wkręcie. Lecz nie sterujemy geometrią a wiązaniami.

UWAGA: przy wykorzystaniu opcji Złożenie / Pozycje – wystąpią błędy – gdyż pozycje nie zapamiętują wartości parametrów !!! Tylko położenia całych elementów.

Druga metoda  to użycie właśnie systemu więzów.

Tutaj już całą świadomością możemy użyć opcji Złożenie/Pozycje oraz zdefiniować w modelu stany.

 

Draft.

Używając pierwszej metody , nie mamy wyjścia i najprostszym rozwiązaniem jest stworzenie nowego złożenia zawierające wstawioną szafę tyle razy ile mamy stanów.
Samo złożenie draft-a wybierając konkretne bryły to już formalność.

W przypadku systemu więzów – możemy się posłużyć dedykowanym narzędziem Topsolid Wood Pozycjami.

Zdefiniowane przy drugiej metodzie są łatwe do użycia w drafcie.

I to już wszystko. Teraz zostaje nam poskładać draft-a według doświadczenia i wytycznych firmy.

Na koniec kilka render-ów tejże szafy na bazie modeli z Topsolid Wood -> Blender 3D .

Zrzuty ekranu , koncept projektu szafy składanej udostępniony za zgodą pani Anny Kołodziej.

AFO – Topsolid Lotnisko.

W założeniach mojego projektu chciałem stworzyć obiekt lub budynek, przy którym obok samolotów na paliwo jest miejsce dla energii odnawialnej. Jednostkę na tyle wystarczalną i odciętą od dostaw paliw oraz energii na ile to możliwe. Jak widać poniżej transport do i z lotniska to wyłącznie kolej typu „Bullet”(z nawrotem, nie przelotowa) i taksówki (samochody elektryczne).

Całość zamknięta w Topsolid-zie.

Więcej szczegółów na Blogu ( link ).

Topsolid – mini serial o 6-ciu niepotrzebnych krokach do frezowania panelu Topsolid WoodCam-em.

Wszystko zaczęło się od postu na stronie blog.tsintegracje.com  – kiedy skończyłem pisać o kinematyce. Nie mogłem się oprzeć myśli ,że na bazie kinematyki Topsolid’a można stworzyć prototyp gry. Wstępna przygotówka rozbudowała sam projekt do dużych rozmiarów , które podzieliłem na sześc kroków.

 

Zapraszam do pierwszej części po adresem:

Sześć niekoniecznych kroków do frezowania panelu w Topsolid Wood CAM. API i LIP – programistyczne wsparcie Topsolida. 1/6